Boek Nederlands

Stappe stappe step

Miep Diekmann (auteur), Thé Tjong-Khing (illustrator)

Stappe stappe step

Miep Diekmann (auteur), Thé Tjong-Khing (illustrator)
  • Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Goed geobserveerde peuterbelevenissen en -gevoelens zijn weergegeven in vloeiende, speelse rijmpjes, met pittige kleurentekeningen tussen de tekst. Vanaf ca. 2 t/m 4 jaar.
Titel
Stappe stappe step
Auteur
Miep Diekmann
Illustrator
Thé Tjong-Khing
Taal
Nederlands
Editie
10
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2015
[32] p. : ill.
ISBN
9789045117171 (hardback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Klassieker onder de dichtbundels voor peuters. Verscheen voor het eerst in 1979, met zwart-witillustraties van Thé Tjong-Khing, en was direct zeer succesvol. In 1996 verschenen de versjes in de verzamelbundel ‘Ik zie je wel, ik hoor je wel’ (6e dr., 2011)*. Ter ere van de negentigste verjaardag van Miep Diekmann is dit een nieuwe, grotere editie, met de bekende illustraties, maar nu ingekleurd. De versjes gaan over allerlei kleinere en grotere gebeurtenissen in het leven van een peuter (ik-figuur), zoals het krijgen van een broertje of zusje, naar de dokter gaan, over de tram en over winkelen. De belevingswereld van peuters wordt heel realistisch beschreven. Er is niet alleen aandacht voor het ontdekken en bewonderen, maar ook voor jaloezie, verdriet en opstandigheid. De kinderlijke woordvonsten (stikke-nacht, bezoek-mevrouw), het originele rijm en het spel met klanken (spring-sprong-poten, van kriebel, krullen-kriel-krioelen) zorgen voor grappige, speelse en expressieve versjes. De f…Lees verder

Stappe stappe step

Na al die jaren doet Miep Diekmann nog vele ouders herkennend glimlachen met haar vrolijke, ritmische versjes. Hier en daar zit er wat roest op, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd op andere momenten. De prenten van Thé Tjong-Khing werden voor deze tiende druk ingekleurd, wat het geheel nog meer vrolijkheid geeft. Een ideaal kraamcadeau voor ouders van twee of meer, zeker voor het (jaloerse) eerste kindje. De rode draad is namelijk een nieuwe baby, zo opent ook het boek, heel typisch, met: Mijn mama heeft een baby, mijn papa, die heeft vrij. En ik? Een nieuwe kamer. Dat het herkenbaar is voor velen, had ik toch al gezegd?



Tot slot nog een favorietje: Waarom moet je dan zo huilen? Om verdriet. Waarom al die druppel-traantjes? Weet ik niet. Drup drup traantje, huiltje slik. De zieligste ben ik.